آنروز که وسعت دنیا برای ما

فقط به اندازه ی شهرمان بود

و تمام ابعاد فکرمان

از نفتک تا بی بیان

و از نفتون تا تمبی

و از چشمه علی تا کمپ کرسنت

و از سرمسجد تا سرکوره ها

دور می زد ، 

نام شهرهای بزرگی

چون تهران، شیراز، اصفهان 

وشهرهای فرنگی 

مانند لندن، پاریس ، توکیو 

و لوس آنجلس ، 

هفت اقلیم دلمان را

به آسمان شادیهای جوانی  

پیوند می زد

ولی امروز

که بیشتر این شهرها را چرخیده ایم 

به یاد می آوریم ؛

چه در  بیست فوتیها،

چه در لینهای نفتون ،

چه در خانه های کلگه ،

چه در بنگله های میدان ،

کمپ کرسنت ،

پنج بنگله

 و یا هشت بنگله

زندگی می کردیم 

بهترین دوران زندگیمان

همان زمانی بود

که در مسجدسلیمان بودیم 

حال با صدای بلند 

فریاد می زنیم 

ای کاش  تمام وسعت دنیا

فقط به اندازه ی مسجدسلیمان بود .